समाचार सारांश
Auto Generated by AI
- मानिसभन्दा गीतहरू बढी विश्वासिला र आत्मीय हुन्छन्।
- स्वार्थी आफन्तले धोका दिए पनि गीतले बाँच्न सिकाउँछ।
- आफन्त रगतमा मात्र नभई प्रिय स्मृति र गीतमा जीवित हुन्छन्।
निम्बतरु
आफन्तहरू
सधैँ रगतले मात्र हुँदैनन्,
कहिलेकाहीँ
एउटा गीतले पनि
जीवनभरको नाता गाँसिदिन्छ।
केही गीतहरू
आमाको स्पर्शझैँ आउँछन्,
थकाइको निधारमा
शीतल हात राखेर
भन्छन्—
“अझै हिँड, बाटो सकिएको छैन।”
केही आफन्तहरू
सुखका भोजमा अगाडि हुन्छन्,
तर दुःखको ढोकामा
आफ्नै छायाँसमेत फर्किँदैन।
त्यसैले
म आफन्त गन्नु अघि
गीतहरू गन्छु।
किनकि
धेरै पटक
मान्छेले धोका दिएको ठाउँमा
एउटा गीतले
मलाई फेरि बाँच्न सिकाएको छ।
आफन्तहरू
समयसँग बदलिन सक्छन्,
सम्बन्धहरू
स्वार्थसँग झर्न सक्छन्,
तर
मनको सबैभन्दा गहिरो कोठामा
बसिसकेका केही गीतहरू
कहिल्यै पराइँ हुँदैनन्।
त्यसैले,
जब संसार
चर्को आवाजमा
आफ्नै हिसाब मिलाइरहेको हुन्छ,
म चुपचाप
एउटा पुरानो गीत सुन्छु,
र सम्झिन्छु—
कतिपय आफन्त
रगतमा होइन,
स्मृतिमा बाँच्छन्;
कतिपय गीत
सुरमा होइन,
आत्मामा बजिरहन्छन्।
