निम्बतरु
जब म गाउँ फर्के
जूनकीरीले स्वागत गर्न आइपुग्यो
एकाबिहानै चाँचरीले गीत गयो
त्यो भन्दा पहिला घडीभाले कुखुरी काँ गर्यो
मलाई उस्ले ब्युँझायो
शहरमा सुतेकालाई कसैले ब्युँझाउँदैन
जब म गाउँ पुगें
दबेर रहेको खोल्साको पानीको मुल सोर्सायो
लाग्छ पुनर्स्थापना भए प्रकृतिहरु
च्यापिएर रहेका बादलहरु उड्न थाले
जब म गाउँ आइपुग्नै थालें
घर छेउ खेल्ने बतासहरु सर्सराउन थालिहाले
डाँडा छेउ आक्कलझुक्कल देखिने जून मुस्काउन थाल्यो
कतै अभ्यस्त भइरहने इन्द्रेणी आँगनमा नै उभिन आयो
एकिनका साथ
म गाउँ छिट्टै पुग्नेछु
घाम डुब्नु अगावै
म पुगुँला पक्कै
मनका रहरहरु घुमेर फर्केपछि
सपनाहरु पुग्नुभन्दा म अगावै
गाउँ फर्क छ स्वर्ग
साथी ! एकपल्ट गाउँ फर्क ।
