
- निम्बतरु कवितामा कठोर नियम र नियन्त्रणले थिचिएको बन्देजपूर्ण समाजको चित्रण गरिएको छ।
- यहाँ प्रश्न गर्न मनाही छ र स्वतन्त्रतालाई अवैध सपनाका रूपमा लिइन्छ।
- सबै बन्देजका बाबजुद व्यवस्थाप्रति एउटा विद्रोही प्रश्न अझै जीवित रहेको देखिन्छ।

निम्बतरु
ढोका भित्र ढोका राखिएको शहर
जहाँ हावाले पनि परिचय देखाएर मात्र प्रवेश गर्छ
यहाँ शब्दहरू स्वतन्त्र हुँदैनन्—
तिनको पासपोर्ट पुरानो परम्परा हो
आँखाहरूले देख्छन्, तर प्रश्न गर्न पाउँदैनन्
मौनता यहाँ नीति हो
र परिवर्तन—
एक अवैध सपना
यहाँ नदी पनि सीधा बग्नुपर्छ
घुमाउरो भयो भने दोषी ठहरिन्छ
मान्छेहरू बाँच्दैनन्,
नियमको छायामा अनुकरण गर्छन्
तर कतै
ढुंगाको बीचबाट उम्रिएको घाँसजस्तै
एउटा प्रश्न चुपचाप बाँचिरहेछ—
“ढोका कसले बन्द गर्यो?”

























