निम्बतरु
मेरो कल्पना त अपुर्व छ
अँध्यारोमा मात्रै बत्ती बल्न सक्छ
एउटा सानो कुवामा पनि जून उदाउन सक्छ
यथार्थभन्दा टाढा गएर मनले बनाएको चित्र र सम्भावना
अद्भुत छ
कल्पना भनेको दिमागले बनाएको रमाइलो संसार हो,
जहाँ असम्भव कुरा पनि सम्भव हुन्छ।
मेरो कल्पना त अपुर्व छ
म जंगलको राजा सिँह भइदिएको थिएँ
सातसमुन्द्रसम्म दरबार फैलिएको थियोे
समुन्द्रमुनि थियो दरबार
रंगीन माछाहरुसँग खेल्दै थिएँ
समुन्द्रको छालहरुमा ताराहरु बगेली खेल्दै थिए
एकैछिनमा मपनि तीन लोक घुम्दै थिएँ
अद्भुत छ कल्पना
मेरा पनि पखेटा पलाएर चराहरुसँग उडेको थें
म सँगसँगै उड्नेहरु कता कता गए
कहाँ जान्छन् कुन्नि
काका खलक एक छैनन्
हुस्सु बनेर बिना पखेटा पहाडहरुमा घुमेको थें
कसो कसो ताराहरु पनि छुइनँ
एकदिन फाटें
अद्वितीय छ मेरो कल्पना
म क्षणभरमा नै जलेको थें चितामा
म अरु मसानहरुसँग प्रेम गर्न थालिसकेको थें
म त फूलको थुङ्गा झैँ धारिलो खोलामा बग्दै थें
म मसान भएर
देवताहरुसँग पनि रसलीला गर्दै थें
बल्ल बुझेको थें देवताहरुको पनि लीला ।
